Bulimia jest chorobą, podobnie do anoreksji, w której osoba nieustannie skupia się na jedzeniu – które staje się centralną częścią jej życia. Podczas gdy w anoreksji osoba chora zabrania sobie jedzenia, czasem do tego stosując środku przeczyszczające, w bulimii dodatkowo osoba wymiotuje jedzenie, które spożyła. Zarówno anoreksja jak i bulimia mają w sobie spory element podobny do mechanizmów rządzących samouszkadzaniem się. Trudnością tu jest traktowanie dobrze siebie samej. Masochistyczne mechanizmy mogą wyrażać się na wiele sposobów, w bulimii akurat objawiają się zadawaniem sobie cierpienia zarówno fizycznego jak i psychicznego w postaci przejadania się i wymiotowania. Osoby chore na bulimię doświadczają ogromnego wstydu związanego z wymiotowaniem i próbami ukrywania tego faktu przed innymi. Bulimia jest chorobą, której leczenie zazwyczaj jest długotrwałe. Wymaga lat psychoterapii i często sięgania do traum i nadużyć, których osoba doświadczyła w dzieciństwie.
